پارچههای تختبافت به زبان ساده
پارچه تختبافت یکی از سادهترین و رایجترین انواع پارچههاست که از دو سری نخ تار و پود تولید میشود. نخهای تار در طول پارچه کشیده شده و نخهای پود از عرض پارچه عبور میکنند و روی و زیر نخهای تار قرار میگیرند. این روش بافت باعث میشود پارچهای مستحکم، صاف و با ثبات به دست آید.
پارچههای تختبافت به پارچههایی گفته میشود که با دستگاه بافندگی تخت بافته میشوند، بر خلاف پارچههای گردبافت که حلقوی هستند، این نوع پارچهها مثل یک صفحه صاف بافته میشوند. پیراهنهای مردانه یا شلوارهای پارچهای را معمولا با پارچههای تختبافت تولید میکنند. پارچههای تختبافت معمولا محکمتر هستند و شکل و فرم خود را حفظ میکنند. از این نوع پارچه برای تولید لباسهای فرم، صاف و اتوکشیده استفاده میشود.
یک کتشلوار رسمی را فرض کنید که خوش فرم روی تن مینشیند، این خوش فرم بودن نشان میدهد با پارچه تختبافت دوخته شده است. از دیگر کاربردهای این نوع پارچهها میتوان به ملحفههای تختخواب که صاف و نرم هستند اشاره کرد.
پارچههای تختبافت به دلیل بافت ساده، دوطرفه و یکنواخت هستند و معمولاً شکل خود را به خوبی حفظ میکنند. همچنین امکان ایجاد طرحهای مختلف با تغییر رنگ یا ترتیب نخها وجود دارد، ولی ساختار اصلی آن همیشه تقاطع تار و پود است.
ویژگیهای پارچه تختبافت
-
مقاومت خوب: به دلیل بافت متقاطع، پارچه کمتر کشیده میشود و شکل خود را حفظ میکند.
-
انعطاف کم نسبت به جین یا کشبافتها: کمتر کش میآید و محکم است.
-
ظاهر صاف و یکنواخت: سطح پارچه معمولاً صاف و بدون رگههای مورب است.
-
قابلیت استفاده گسترده: در انواع لباسها و منسوجات خانگی استفاده میشود.
مثالهای پارچه تختبافت
-
پنبهای ساده: مانند پارچههای پیراهن مردانه یا زنانه
-
کتان: برای لباسهای تابستانی و شلوارهای سبک
-
نخ ابریشم ساده: برای شال، روسری و لباسهای مجلسی
-
پارچههای پرکاربرد خانگی: مثل ملحفه، پرده یا رومبلی
توضیحات فنی درباره پارچههای تختبافت
این پارچهها از به هم قفل شدن نخهای تار (عمودی) و پود (افقی) تولید میشوند. این روش بافت و قفل شدن تار و پود به یکدیگر باعث میشود پارچه ساختار محکمتری داشته باشد. پارچههای تختبافت به روشهای مختلفی بافته میشوند که هرکدام ویژگیهای خاص خود را دارند. در ادامه به انواع دوخت این پارچه اشاره میکنیم:
- بافت ساده (plain weave): در این نوع بافت تار و پود یکی درمیان از هم رد میشوند و حالتی شطرنجی به پارچه میدهند. در نتیجه پارچه محکم و دوطرفه میشود. برای تولید پیراهنهای نخی معمولی از این نوع بافت استفده میشود.
- بافت جناقی (Twill): در بافت جناقی نخها به شکل مورب و اوریب از بین هم رد میشوند. این مدل بافت پارچه را مقاومتر و براقتر نشان میدهد. برای شلوارهای جین و کتان از این نوع بافت استفاده میشود.
- بافت ساتن (Satin): در بافت ساتن سطح پارچه براق و صاف به نظر میرسد چون نخهای پود کمتر دیده میشوند. برای تولید روتختیهای ساتن لوکس و لباسهای شب از این نوع بافت استفاده میشود.
برای تولید پارچههای تختبافت از نخهایی با جنسهای متفاوت استفاده میشود. پنبه، پشم، ابریشم و پلیاستر از جمله نخهایی هستند که برای تولید این پارچهها به کار میروند. در مواردی هم ممکن است دو جنس نخ را با هم ترکیب کنند. برای مثال در تولید پیراهنهای رسمی معمولا از پنبه یا ترکیبی از پنبه و پلیاتسر استفاده میشود. این ترکیب کمک میکند محصول نهایی صاف باشد و تا حد امکان چروک نشود. برای محصولات و لباسهای لوکس از ابریشم استفاده میشود، ابریشم نسبت به دیگر جنسها ظریفتر، نرمتر و گرانتر است.
مهمترین مزیت پارچههای تختبافت استحکام و مقاومت بالای آنهاست. این پارچهها مدت زمان طولانیتری شکل و فرم خود را حفظ میکنند. اما احتمال ساییدگی در این پارچهها بیشتر است. برای کسب اطلاعات بیشتر به سایت پارچه سرای خلفی مراجعه کنید.
